Ey gece, ört üzerimi;
beni yine benden içeri çağır.
Dışarıda arayıp da bulamadığım
bütün yolları,
içimde birleştiği yere çıkar.
Beni insanların emellerinden soy,
kendi hakikatimin çıplaklığıyla giydir.
Gürültünün savurduğu parçalarımı
topla birer birer;
kendi sessizliğinin koynunda
yeniden beni bana getir.