Gece ve karanlık, anlam arayışının en güçlü zeminlerinden biridir. Çünkü karanlık, dış dünyanın fazlalıklarını azaltır. Görüntü azalınca dikkat içe döner. Sesler sustukça kalbin sesi duyulur. İnsan gündüz dağılan zihnini gece toparlar. Gündüz unuttuğu soruları gece yeniden hatırlar. Bu yüzden gece, yalnızca zamanın bir parçası değil; insanın kendi iç boyutuna açılan sessiz bir kapıdır.
